Perkamentdagen

Samen met mijn collega’s Elly Pouwels, Natasha Herman en Herre de Vries vormen wij de werkgroep ‘Perkament’ van Restauratoren Nederland. Op 16 februari en 16 maart organiseerde we twee dagen over perkament.

Onderstande tekst is een uittreksel van het verslag geschreven door Nancy Knaap in de Au Courant (juni 2018, verenigingsblad van RN). Klik hier voor de volledige tekst.

De eerste dag vond plaats in het Utrechts Archief. Na een korte introductie lichtten de organisatoren elk hun eigen deel van het verhaal toe op een eigen plek in de ruimte.
De groep deelnemers werd hiertoe in kleine groepjes verdeeld die volgens een schema langs alle organisatoren gingen gedurende de dag.
[…]

Eliza Jacobi liet de deelnemers verschillende methoden zien om perkament te monteren voor expositie. Dit is niet eenvoudig omdat perkament sterk hygroscopisch is en altijd blijft rekken en krimpen als de RV van de om- geving stijgt of daalt. In het verleden werden perkamenten kaarten opgezet door er rondom zijden draden of stroken Japans papier aan

te zetten en deze op een achterplaat te mon- teren. In het Victoria and Albert Museum in Londen werd in de 90er jaren een methode ontwikkeld om perkamenten manuscripten en fragmenten te monteren met uitrekbare stroken gemaakt van ingesneden Melinex (polyester folie). Het voordeel van Melinex is dat het niet reageert op een veranderende vochtigheidsgraad. Zijden draden en stroken van Japans papier deden dit wel. Door het object eerst te vlakken en de Melinex stroken er onder lichte spanning aan te zetten (met behulp van korte lussen van Japans papier zodat het Melinex het object niet raakt) kan het object zowel krimpen als rekken maar zorgen de stroken steeds voor een gelijkmatige verdeling van de trekspanning. Deze spanning verdwijnt niet na een aantal malen rekken en krimpen. Eliza heeft stroken en stukjes perkament meegebracht zodat iedereen een eigen proefstukje kan opzetten met de verschillende methoden.

De tweede perkamentdag vond plaats in de Universtiteitsbibliotheek van Leiden. Karin Scheeper, aldaar werkzaam, verwelkomde de deelnemers en had een groot aantal door haar gerestaureerde perkamenten banden klaargelegd om te bekijken.

We begonnen deze dag echter met een socratisch gesprek onder leiding van Ernst Spek (docent aan de HKU in Utrecht). Hij confronteerde de deelnemers met hun vooronderstel- lingen bij het maken van restauratiekeuzes en stimuleerde het stellen van informatieve (niet oordelende) vragen. Hiertoe werden in kleine groepjes een aantal casussen besproken en tenslotte ook nog stellingen bedacht met betrekking tot perkament.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *